NIEUWSBRIEVEN 2007 VERVOLG

Nieuwsbrieven 2007 Vervolg -
over het starten van een Bed&Breakfast (Frankrijk)

Nieuwsbrief Augustus 2007

Bij deze weer een kleine update van ons leven aan de franse Vendéekust. We zijn bruinverbrand en weer helemaal uitgerust van al het klussen in het voorjaar. We zijn met vlag en wimpel door een bijzonder strenge keuring van een franse organisatie gekomen, dus al het harde werk was niet voor niets.
De zomer vliegt voorbij lijkt het. We proberen onze gasten zo goed mogelijk van informatie te voorzien en te vermaken. Maar soms gaat het wel eens andersom en werden wij, als op deze foto, door de gasten geëntertaind. Hemko heeft in het voorjaar een hele berg met opblaasbare zaken voor het zwembad gekocht. Er is heel goed gebruik van gemaakt. We horen ook wel eens snurkgeluiden uit onze hangmat komen.
 
We hebben sinds kort op onze website een link met een overzicht van de stranden bij ons in de buurt. In een straal van 25 kilometer zijn er uitgestorven natuurstranden En gezellig drukke stranden met kinderentertainment, boulevards, restaurants en winkels. Kijk voor stranden en zonneschijn eens op http://www.aupassagedugois.com/nederlands/foto-album-stranden/
In juli ging een groep gasten per helikopter naar het eiland Yeu om er te fietsen. Wij gingen met de boot er achteraan en serveerden een picknick op het strand. De jeu de boules baan is ook al goed gebruikt. Hier kijkt onze buurman Stéphane toe om te zien hoe die Nederlanders het er van afbrengen. Hele kleine kinderen denken wel eens dat het een grote zandbak is en verstoppen er, tot verdriet van Hemko, de jeu de boules ballen in.
We hebben aanvankelijk binnen op diverse locaties, maar sinds de zomer gelukkig ook weer buiten, heel wat table d´hote maaltijden geserveerd. Martine kookt met de ingrediënten waar onze streek om bekend is; rauwe ham, vis uit de baai, kip uit Challans en voor wie het lust oesters en kokkels (vaak door gasten gevist bij de Passage du Gois). Onze buurvrouw Sophie heeft ondertussen een overschot aan tomaten en courgettes in haar tuin, dus ook die serveren we. In retour geeft Hemko eerste hulp bij haar computerstress, want als een echte française heeft ze weinig geduld en gaat er wel eens wat fout.
IJverig probeerde een boer uit de buurt op een zondagavond achter ons huis nog net zijn stro tot balen te persen, voor het zou gaan regenen. Hij kreeg echter een lekke band. Gast Marco bood hem koffie aan en gast Robert deed een poging om te helpen. Niet voor niets, want de balen werden alsnog geperst. We genoten tot voor kort van het kwaken van de kikkers in de sloot tussen onze tuin en de akker, maar vorige week heeft de schoonzoon van de buurman ze er allemaal uitgevist. Ook kikkerbilletjes zijn namelijk een locale specialiteit.
 
Een uiterst strenge dame van de franse organisatie Clevacances kwam langs en vulde per locatie minstens 10 pagina’s met vragen in. Er is ijverig over ons vergaderd en sinds afgelopen week hebben wij dan ook, als een van de weinigen in de regio, 3 “Cle’s” wat staat voor een locatie met veel comfort. Er was maar één heikel punt en dat was onze wastafel; men zag liever een wastafel met een kastje eronder…. Wel was men erg te spreken over ons ontbijt. We serveren wat de fransen een “petit dejeuner copieux” noemen; een zeer uitgebreid ontbijt. (alleen dat gekookte eitje van Hemko erbij vinden fransen meestal hoogst eigenaardig. Fransen houden meer van zoete zaken, die ze uitgebreid in hun bak met koffie kunnen dopen). Binnenkort staan we op: http://www.clevacances-85.com/
Twee uur na eb komen alle oesterkwekers weer van hun oesterbanken terug. Het is leuk om bij de haven Port du Bec te kijken, wanneer de platbodems met werkelijk stokoude tracktoren op aanhangers worden getakeld. Wanneer we met gasten gaan kijken doet Hemko meteen wat bedrijfsspionage met onze camera voor de buurman, want die wil graag weten wat zijn collega kokkelvissers uit de zee halen. (Martine schreef een artikel over het kokkelvissen van onze buurman Stéphane in het zomernummer van het culinair tijdschrift http://www.bouillonmagazine.nl/recepten.php) Aansluitend gaan we vaak nog even langs bij buurman Didier, die uitleg geeft bij zijn oesterverwerking in de haven. Het duurt 2 tot 4 jaar tot een oester groot genoeg is voor de verkoop. Per jaar worden ze door hem 4 a 5 keer uit zee gehaald, om ze van elkaar af te halen en te sorteren.
We zijn welgeteld twee-en-een-halve dag in Nederland geweest om bij de trouwerij van Bas en Afke te zijn en even bij te praten met onze familie. Heel leuk om iedereen weer te zien. De Passage heeft op onze gasten altijd een grote aantrekkingskracht. Sommigen gaan er kijken hoe anderen op het laatste moment het tij trotseren. Anderen doen dat gewoon zelf.
 
De maanden juli en augustus wonen we in onze studio La Maree. Hemko kijkt er in alle rust zijn films en Martine is eindelijk aan haar eigen kookboek begonnen. In september gaan we terug naar ons eigen huis en slapen we weer in onze eigen slaapkamer. Iedereen die wel even aan een vakantie toe is, is natuurlijk van harte welkom bij ons. We hebben voor wie er even tussenuit wil nog wat ruimte in september en oktober.

We zijn heel erg blij met de positieve beoordelingen die we van onze gasten kregen op:


We hopen dat er nog veel positieve beoordelingen zullen volgen.

De selectie van vakantiefoto’s van onze gasten in 2007 op onze website is ook weer flink uitgebreid.

We hebben ons aangemeld bij www.hyves.nl . We hebben een “hyves” voor onze chambres d’ hotes aangemaakt, waar we binnenkort ook zullen beginnen met korte berichtjes over ons leven en bezigheden. Wie kijkt op http://aupassagedugois.hyves.nl/ is dan altijd op de hoogte.

We hebben al onze nieuwsbrieven van het afgelopen jaar ook op onze website gezet. Wanneer je ze nog eens na wilt lezen kan dat op: http://www.aupassagedugois.com/nederlands/over-ons/  . Aarzel niet om deze link door te sturen aan vrienden en bekenden. Aan de vele reacties die we altijd krijgen merken we dat mensen het leuk vinden om ze te lezen. Een soort “Het roer om” via e-mail in plaats van op TV.

Hartelijke groeten,

Hemko en Martine

Nieuwsbrief Oktober 2007

Het is alweer een paar weken herfst, maar we hebben er gelukkig nog niet zo heel veel van gemerkt. Gisteren nog 21C en heerlijk zonnig. Ook het weer voor de komende dagen is goed. We zijn een beetje aan het nazomeren, doen wat kleine klusjes, trekken er op uit en maken plannen voor de verbouwingen deze winter. Hierbij weer wat foto’s om je op de hoogte te houden van ons leven aan de Vendée-kust.
 
We hebben genoten van de afgelopen zomer. We hadden gelukkig heel wat beter weer dan in Nederland, het ging goed met de reserveringen en we ontdekten weer heel wat meer nieuwe leuke plekjes in onze omgeving. Soms door tips van gasten, maar ook door onze eigen tochtjes in de omgeving. We waren vorige week voor het eerst sinds begin mei (!) weer eens een paar dagen alleen thuis en konden we zowaar voor het eerst sinds maanden ook uitslapen, omdat we geen ontbijt hoefden te verzorgen. Het is echter gedaan met onze rust, want buurman Stéphane is weer terug van zee. Die staat altijd om 6 uur op en komt dan om 8 uur om de koffie bij ons ;-) .
We zijn een paar keer met onze buren Didier en Sophie meegeweest naar hun oesterbanken op zee. Op deze foto helpt Hemko Sophie om wilde mosselen van de oesterzakken te schrapen. Let goed op zijn mooie sexy zwarte lieslaarzen. Niet zo heel eenvoudig om tot je knieën in het slijk door het water te lopen. We hadden beide behoorlijk spierpijn de volgende dag. De oesterbanken komen alleen boven water wanneer het eb is. Voor de vloed weer opkwam was er nog snel even tijd om wat schelpen (Chinese hoedjes) te verzamelen voor de lunch van Sophie, die ze gewoon rauw met wat brood met boter opeet. Oesters vinden we beiden lekker, maar hier konden we toch geen trek in krijgen.
We hebben leuke uitstapjes gemaakt met onze gasten, maar ook met onze buren. Deze foto is van begin september. ’s Avonds in St. Jean de Monts met Stéphane, Christine en Eddy onze eerste Aquarium gedronken (XXL-cocktail in een aquarium met een x-aantal rietjes naar keuze). Deze foto van Martine met onze twee buurjongens Fabien en Jeremy is genomen op de watertoren van Apremont, na een bezoek aan het kasteel van Apremont. Net als in Nederland ga je vaak voorbij aan de bezienswaardigheden in je eigen omgeving. Ook de buren waren hier voor het eerst.
Vroeger ging onze buurman Didier met deze boot naar zijn oesterbanken. Hij heeft inmiddels een veel groter aluminium exemplaar. De boot hebben we met Martine haar ouders bij zijn huis geschuurd. Het was even een project om de boot in onze tuin te krijgen, maar met de Manitou van de buurman van de buurman kwam hij toch over de muur heen. Nu de gaten dichten en verven. Hij wordt net als vroeger zwart van onderen met een witte zijkant en een groene bovenkant. Hemko gaat er banken in maken, zodat we een bar in de tuin hebben om aperitiefjes te drinken voor onze table d’hôte-maaltijden.
Net als in het voorjaar hadden we de afgelopen tijd weer onze familie op bezoek. In september de ouders van Martine en de vader van Hemko met zijn vrouw en volgende week Hemko zijn zusje en daarna Hemko’s moeder met haar man. Waren we bij de vorige bezoeken nog druk aan het klussen, nu hadden we eindelijk wat meer tijd om rustig met iedereen bij te praten en wat leuks te doen. Ook heel wat vrienden van ons kwamen (weer) langs. Heel erg leuk om iedereen weer te zien en bij te praten. Ook volgende week hebben we weer vrienden op bezoek. In het zomerseizoen hebben we helaas een aantal franse feestjes moeten missen, omdat we niet zomaar een nachtje weg kunnen wanneer er gasten zijn. Maar er staan gelukkig ook al weer een paar franse feestjes in de agenda voor deze winter.
We hebben onze studio en de ingang nu helemaal geverfd. Het ziet er mooi uit. Ons volgende verf project waar we aan begonnen zijn is de buitenkant van ons eigen huis. Nu moeten we het zelf doen, maar deze zomer kregen we een paar dagen in de week hulp van Eddy. Met het opmaken van de bedden, in de tuin en bij de klusprojecten. Veel kans maakte hij als 16-jarige franse vrijgezel overigens niet bij alle Nederlandse dames van zijn leeftijd, die bij ons op vakantie kwamen, want hij was steeds minstens een kop kleiner.
Didier leerde Hemko over oesterkweken en Hemko leerde Didier golfen. Didier sloeg alleen het weiland in, maar Hemko raakte zelfs de muur van de buren aan de overkant, dus toen werd maar besloten om in januari, na het oesterseizoen, eens langs te gaan bij een driving range bij een van de golfbanen in de buurt. We kregen dit jaar behoorlijk wat gasten die hun fietsen meenamen of die zelfs op de fiets kwamen. Vanaf volgend jaar verhuren we daarom ook fietsen, met name ook omdat er bij ons in de buurt deze winter nog weer een paar fietspaden bij zullen komen.
Deze zomer rukte de brandweer en helicopters behoorlijk wat keren uit. om mensen van de Passage du Gois te halen, die er gestrand waren bij opkomende vloed. Een moment was zelfs onze weg afgesloten. Twee getuigen hadden gezien dat twee auto’s door de stroming meegevoerd waren. Toen het opnieuw eb werd, was er echter niets te vinden en bleek het loos alarm te zijn Via de zwager van Stéphane konden wij een mooie voorraad droog eikenhout kopen voor onze openhaard. We verheugen ons er enerzijds weer op om met een boek of film voor de openhaard te zitten, maar aan de andere kant mag het mooie weer nog wel even blijven. Vooral ook omdat we tot midden november nog reserveringen hebben.

Ook met de reserveringen voor 2008 gaat het heel goed. Onze ene vakantiewoning is op een week na namelijk voor heel juli en augustus al vol en met de andere vakantiewoning gaat het dezelfde kant op. Wie dus volgend jaar graag wil komen, zal snel moeten beslissen…..Veel startende bedrijven halen het ondanks alle inzet het eerste jaar niet. We zijn er dan ook trots op dat het goed gaat met onze Chambres d’hôtes en dat we ook goed geïntegreerd zijn in onze omgeving, want emigreren is vanzelfsprekend nog een extra opstakel bij het starten van een bedrijf.

Elke dag is hier weer anders. Ook staan er nog steeds vrienden en bekenden zomaar aan de deur. Erg leuk. Met Kerst zijn we weer in Nederland. Moeten we nog iets meenemen?!?

Hartelijke groeten,

Hemko en Martine

 

 

Nieuwsbrief December 2007

Het gaat prima met ons. We hebben zin in de aankomende feestdagen. Jij hopelijk ook. Ondanks dat het echte seizoen voorbij is druppelen er nog steeds gasten binnen. We zijn ook al weer druk bezig met volgend jaar. Onze laatste verbouwingen staan gepland vanaf januari, we hebben nieuwe fiets- en wandeltochten uitgezet en een leuke dagtocht in de omgeving met onze gasten. Hieronder weer onze belevenissen van de laatste tijd en onze nieuwtjes.
 
We lazen eind oktober in de weekkrant op donderdag “La terre a tremblé dimanche” Er was de aflopen zondag een aardbeving geweest.  3,4 op de schaal van Richter, met het epischcentrum in Le Perrier ca. 12 km bij ons vandaan. Niks van gemerkt…….Er zitten nu wel hier en daar kleine scheurtjes in de muur, vooral bij de jeu de boules baan. Maar niets ernstigs volgens Stéphane. De oude oesterboot die we van Didier kregen ligt inmiddels op zijn definitieve plek in onze tuin en zit goed in de verf. We gaan er nog een speciale ijzeren tafel bij zetten, met daarop wat oesterzakken, om het geheel een vleugje coleur locale te geven. Een foto volgt (onze camera heeft het begeven en we willen in de uitverkoop nog een nieuwe kopen).
 
Er is een tweede artikel van Martine geplaatst in het cultureel gastronomisch tijdschrift Bouillon!. De vorige keer ging het over onze kokkelvissende buurman Stéphane en dit keer over onze oestervissende buurman Didier.  Zie ook http://www.bouillonmagazine.nl/inhoudnr17.php Buurman Stéphane had al een kleine bok op zijn landje lopen en bedacht in oktober dat een ezel ook wel leuk zou zijn. Echter, hij was de afgelopen maanden steeds maar eens in de twee weken een dag thuis, dus toen bleek dat de bok en de ezel het niet echt  goed met elkaar konden vinden, kon Hemko achter de bok aan, omdat deze telkens weer over het hek of over de sloot spong uit angst voor de ezel …..
 
We willen graag onze Nederlandse nationaliteit behouden. We mogen dus niet stemmen bij de franse presidentsverkiezingen. Wel bij de aankomende gemeenteraadsverkiezingen in maart. We zijn deze afgelopen week naar de Mairie geweest om ons in te schrijven. Paniek alom, we waren de eerste buitenlanders ooit die dit wilden, dus we zijn drie keer terug geweest voordat ze het juiste formulier gevonden hadden. We hebben op de Mairie ook meteen gevraagd naar de Passage du Gois, een nationaal historisch monument. Aan de Passage du Gois mag vanzelfsprekend niets veranderd worden, maar binnenkort ook niet meer aan alle huizen in een straal van 600 meter er omheen. Oef…. wij hebben geluk, de voorgestelde grens loopt op 200 meter van ons huis. We kunnen deze winter dus gewoon aan de slag met klussen.
 
We willen namelijk het aanzicht voor de oude hooischuur op ons erf  nog wat verfraaien. Oude schuren in onze omgeving zijn van donker geverfde houten planken. Heel wat mooier dan de ijzeren platen die er nu op zitten. Ook binnenin willen we graag een cuisine d’été maken (zomerkeuken).  In januari beginnen we (foto genomen op de dag dat we de sleutel kregen). De afgelopen tijd hebben we een beetje uitgerust van de zomerdrukte, wat uitstapjes gemaakt en diverse franse vrienden in Bretagne bezocht. Elke dag voelt het eigenlijk net of het weekend is. We zijn onder andere in Pornic gaan wandelen en we zijn naar de Kerstmarkt in de haven van Saint-Gilles-Croix-de-Vie geweest.
We hebben ook een aantal nieuwe fietsroutes en wandeltochten uitgezet. Deze fietsroutes zijn ca 40 km lang en de wandelroutes variëren van 5 km tot 12 km. We hebben  in december 2 dagen met storm gehad (100 km/uur), maar de rest van de tijd is het koud (maar niet zo koud als in Nederland) maar zonnig weer, met een strak blauwe hemel. De zonnebril moet dus op met autorijden…… Buurvrouw Sophie is al een tijdje ziek en kan niet zo goed meehelpen in de haven met de oesters. Op de dagen dat het druk is ( 1 a 2 dagen per week) helpt Martine dan mee. Een soort bollenpellen, maar dan met oesters. Gewapend met een gigantisch groot mes de oesters van elkaar halen en op maat sorteren.
 
We kregen deze week een lijvig schrijven in de bus. Wat blijkt; onze huiskamer en keuken zijn openbare ruimtes. Wie er na januari nog een sigaretje opsteekt riskeert een boete van 68 euro. Dat zal Stéphane vast niet leuk vinden, want zijn dagelijkse kopje koffie bij ons smaakt hem 10 keer beter met zijn Gauloise er bij (waarvan hij er zo’n 40 per dag oprookt). We zijn met Kerst in Nederland bij onze familie, maar tot onze verbazing hebben we heel veel aanvragen gekregen van fransen die met kerst bij ons wilden logeren, en ook zelfs het Kerstdiner met ons wilden nuttigen.
De afgelopen maanden, toen Stéphane en Christine in Normandie aan het kokkelvissen waren, heeft Christine in haar vrije tijd een schilderij voor ons gemaakt van 1 m x 1 m. Het schilderij is rood met geel, want hij komt in onze gele kamer le Sable te hangen. Zie hierboven het resultaat. Het kokkelvissen in Noord-Frankrijk is voor hen nu over en daarom zal Christine aan Martine schilderles gaan geven deze winter. Martine gaat als tegenprestatie Christine leren e-mailen en internetten. Met onze integratie gaan het nog steeds prima. Iedere dag staan er weer (onverwacht) mensen op de stoep. Van buurmannen die even hulp nodig hebben tot pingpong maten van Hemko die TomTom software verkeerd gedownload hebben en er niet uitkomen met de Nederlandse helpdesk. Omdat we nu steeds meer mensen bij ons in de buurt kennen willen we volgend jaar onze gasten een dagje `locale bezoeken` aanbieden; samen kokkelsvissen op de Gois, dan naar Port de Bec naar de oestercabane van Didier en naar de zoutpannen van Thierry in Bouin; een pingpong maat van Hemko.
We hebben al weer een tijdje lekker de hele dag onze openhaard aan. Ons huis is ook weer in kerstsfeer gebracht. Niet geheel zonder gevaar overigens, want Martine zwierde met haar haar langs een kaars. Een steekvlam van 20 cm was het gevolg, maar we kregen het vuur gelukkig snel weer uit. Vreemd genoeg niets aan haar kapsel te zien, maar we roken nog wel de hele avond het verfijnde aroma van verschroeid haar ;-( We zijn bezig de website aan te passen met de meest recente details en nieuwe informatie. Voor het eerst zullen we namelijk de Vendee Globe meemaken, een zeilrace om de wereld die elke 4 jaar gehouden wordt en start vanuit Les Sables d’Olonne, 50 km bij ons vandaan. Zie ook http://www.vendeeglobe.org/en/
 
We horen al weer enkele dagen franse jagers fanatiek schieten. Er moet natuurlijk een lekker stukje wild op het bord verschijnen met de feestdagen. Oesterboeren rijden af en aan om hun voorraden uit zee op te halen voor de kerstverkoop. Oesters of foie gras zijn standaard franse voorafjes met de franse Kerstdis. Hemko heeft alle buren al uitgenodigd voor de EK-voetbalwedstrijden tussen Frankrijk en Nederland in juni. Zijn beamer komt dan goed van pas. Kunnen we mooi grootscherm kijken en we hopen natuurlijk dat de beste zal winnen……….We hebben rond die tijd nog ruimte in onze locaties. Wie boekt er? We kunnen hier nog wel wat Nederlandse supporters  gebruiken met al die fransen om ons heen ;-)

We zouden je heel veel plezier toe willen wensen voor de aankomende feestdagen en al het goeds voor 2008!

Hartelijke groeten,


Comments are closed.