NIEUWSBRIEVEN 2006

Nieuwsbrief 7: Het echte werk is begonnen – november 2005
Het starten van een Bed and Breakfast in de Vendee, Frankrijk 

Sinds 2 november zijn we in de Atlantische Loirestreek. We hebben onze tijd daar goed benut. Wel 25 potentiële huizen bezocht en heel wat kilometers gereden. We zijn verrast door de enorme keuze die er is om een leuk huis te vinden, waar we 5 mooie ruime slaapkamers in kunnen maken, met elk een eigen badkamer. We hebben ook meteen wat entertainment, want in tegenstelling tot Nederland laten de eigenaren zelf het huis zien.

Zo was er een man van dik in de tachtig die ons in de tuin stiekem bekende dat zijn vrouw wilde verhuizen, maar hij eigenlijk helemaal niet. Het werd ons toen meteen duidelijk waarom de makelaar had gewaarschuwd dat er over de prijs niet te onderhandelen viel…… We zoeken naar huizen met minimaal 200m2 bewoonbaar oppervlak (geen bouwvallen). Zo kwamen we op internet uit op een huis uit 1850 met op papier een bijgebouw van 120m2. Eenmaal gearriveerd bleek deze dependance een bijna ingestort houten krot rijp voor de sloop, dan wel openhaard. De trotse eigenaar (een oud baasje die zichtbaar had genoten van zijn glaasjes rode wijn tijdens de lunch) gaf ons er echter een uitvoerige rondleiding.

Ook aan familievetes ontkomen we niet. Tijdens een rondleiding kwam er namelijk een keer een vrouw binnen rennen die maar bleef roepen “het huis is niet te koop, het huis is niet te koop”. Wat bleek; het huis was van haar ouders en ze wilde het aan haar zoon verkopen, maar haar broer had een makelaar ingeschakeld, want hij zou natuurlijk lang niet zo veel overhouden aan een “vriendenprijsje” voor zijn neefje.

Niet alle makelaars bleken even ijverig. Soms belde men de eigenaar pas, wanneer we gearriveerd waren en bleek deze niet thuis te zijn. We hadden dan dus 60 km voor niets gereden. Ook zei een kantoor eens dat de snelweg “minstens 50 meter” verderop was. In de praktijk bleek dat eerder 50 cm.

We hebben ons oog laten vallen op een huis uit ca. 1900. Begin januari willen we er met een aannemer doorheen gaan om te zien of alle verbouwingen die we in ons hoofd hebben inderdaad kunnen. Zo zit er een stenen broodoven van 2x3m(!) tussen een potentiële badkamer en slaapkamer en een wateraansluiting. De muren zijn allemaal minstens 40 cm dik, maar zijn ze ook in goede staat?!? Vallen de te verwachten kosten mee, dan gaan we een bod uitbrengen. Wordt vervolgd dus.

P.S. wil je onze nieuwsbrieven per e-mail ontvangen; laat het ons even weten per e-mail.

Nieuwsbrief 8: We leven in een Impasse – januari 2006

Leuk aanbod

Wij zijn het eerste weekend in januari weer terug gegaan naar Frankrijk na een geweldige maand in Nederland. Héél erg leuk om iedereen weer te zien en te spreken. We zijn weer helemaal bij. Vlak voor vertrek ook nog een leuk aanbod van vrienden in Parijs; we mogen tot we “ons” huis gekocht hebben logeren in hun vakantiehuis aan de kust (ca. 20 km van ons beoogde huis). We begonnen dus meteen met onze vierde verhuizing in 2 maanden ;-) . Onze spullen in Frankrijk staan nu nog op 2 plaatsen en in Nederland zelfs op 5 plaatsen…..We verlangen ondertussen wel naar een eigen plek en ons eigen bed (we liggen nu weer in een frans bed van 1.80 en ja Hemko is toch echt 1.95 lang). We zijn dus hard aan de slag gegaan.

Tussenstand

Na grondige inspectie van 25 huizen qua locatie variërend van Zuid-Bretagne tot de Noordkant van de Vendee kwamen we voor de kerst tot de conclusie dat er in de Vendee in verhouding de meeste zon is, de tuinen bij de huizen groot zijn en de traditionele huizen zijn er geheel op de begane grond. Zo zou dan elke kamer een eigen ingang kunnen hebben; wel zo leuk voor de privacy van de gasten (en die van ons). Bovendien ziet het er erg leuk uit; zo’n lang gerekt wit huis met blauwe luiken en rode dakpannen. De kuststrook van de Vendee is relatief vlak en moerassig, maar zo gauw je het binnenland in gaat wordt het er groen, bossig en mooi heuvelachtig (een soort enorme golfbaan eigenlijk). We vonden een leuk huis uit ca. 1900 aan de rand van een dorpje met een onuitspreekbare naam; Commequiers. Zo’n 2.000 inwoners, een kasteelruïne uit de 15e eeuw, 2 bakkers, een tankstation, pinautomaat, drogist, supermarkt en 2 restaurants. Het strand is op 10 km en 2 golfbanen op 7 en 20 km.

Aan het oog ontsnapt

Meteen na onze terugkomst zijn we met een aannemer door het huis geweest. De staat van de muren en het dak zijn goed, maar de beste man zag wel nog wat reparaties die aan ons oog ontsnapt waren. Watwe aan het huis willen veranderen past gelukkig, inclusief reparaties, in het budget. We zijn ook bij de gemeente langs geweest. Ai wat bleek; de uitvoerige renovatie van 5 jaar geleden was nooit gemeld. Men wist maar van een huis van 86m2 bewoonbaar oppervlak en wij betalen voor 200m2….. Volgens de makelaar zou de waterbron vast genoeg zijn; zelfs met een chambres d’hôtes van 5 kamers. De gemeente deelde die mening niet. We zoeken nu uit hoeveel het kost om aangesloten te worden op het waternet. We hopen volgende week in elk geval een bod uit te kunnen brengen. We voelen ons een beetje zoals die mensen die je op tv in het programma “Het roer om” ziet worstelen met gladde makelaars, gekke (in Nederland ondenkbare) problemen met eeuwen oude huizen en stugge franse overheidsinstanties.

Geen aanvulling

Inmiddels ook weer meer frans geleerd. Ons tijdelijke adres is aan een Impasse (doodlopend straatje). We wonen heerlijk rustig in de nu wat slaperige badplaats St. Jean de Monts. We hebben een boek gekocht met 115 wandeltochten in het departement en proberen er alvast zoveel mogelijk uit. Hemko vertaalt de route dan meteen in het Nederlands. Leuke franse les zo. We lopen weer in onze zomerjassen, want ondanks wat nachtvorst is het overdag steeds rond de 10C en ‘s middags in de zon zelfs 20C, zodat we buiten kunnen lezen. De zon schijnt meer dan 250 dagen per jaar in dit deel van Frankrijk, vandaar dat wij denken dat die waterbron niet zo vaak aangevuld wordt;-) http://www.aupassagedugois.com/nederlands/warme-golfstroom/ (een uitleg waarom het meestal mooi weer bij ons is).

P.S. wil je onze nieuwsbrieven per e-mail ontvangen; laat het ons even weten per e-mail.

Nieuwsbrief 9: Wordt nog steeds vervolgd – februari 2006

Hoe het verder ging

Eenmaal weer terug in de Vendée zijn we met een aannemer door het huis geweest, dat we op het oog hadden. Zijn bevindingen vielen ons mee. Onze daarop volgende bevindingen op het gemeentehuis vielen ons tegen. Om een lang verhaal kort te houden; elke keer als we iets uitzochten kwam er weer iets raars naar boven (illegale verbouwingen, niet werkende nieuwe septictank, een waterzuiveringsinstallatie vlak bij het huis, extra kosten voor aanleg van waterleiding, vreemde prijsonderhandelingen van de eigenaar enz). We hebben er maar van af gezien en zijn verder gegaan met zoeken naar een leuk huis.

De nieuwe zoektocht

Franse huizen staan standaard te koop bij een aantal makelaars. De adressen worden vooraf niet bekend gemaakt, om te voorkomen dat je het huis koopt via de concurrent. In eerste instantie moet je dus afgaan op de informatie van de makelaar. Hemko zoekt steeds huizen uit op internet en in de wekelijkse krantjes. Martine belt de makelaars daarna standaard met een aantal vragen (we zijn door onze eerste ervaringen natuurlijk al heel wat wijzer geworden):

1. Is het huis rustig gelegen? Dit blijkt nog steeds breed geïnterpreteerd te worden. Zo waren wij vorige week bij een huis in een doodlopende staat. Dat wel, maar de makelaar was vergeten te vertellen dat het huis het eerste in de straat was en dus ook op de hoek lag van weer een hele drukke weg. Een ander huis lag ook als gezegd aan een doodlopende straat, maar keek uit op de ingang van een enorme fabriek, die niet bepaald een mooie aanblik bood.

2. Is het huis in goede staat? We vinden vooral het dak en de muren belangrijk. Schilderen en behangen moet je tenslotte altijd. Al beweren sommige makelaars dat je er “zo“ in kunt. (we hebben al heel wat “interessante” inrichtingen gezien, waarbij één keer zelfs de makelaar moeite had haar lachen in te houden).

3. Aantal m2 grondoppervlakte? We zijn er ondertussen uit dat we toch wel een huis moeten zoeken op een terrein van minimaal 1.000 à 1.500m2, om te zorgen dat we in de tuin diverse zithoekjes kunnen maken en er parkeermogelijkheid geboden kan worden. Huizen met teveel grond (een paar hectares) zijn er soms ook. Er werd ons zelfs een keer gratis een poney bij het huis aangeboden…

4. Bewoonbaar oppervlak in het huis? Vanzelfsprekend ook zeer breed interpreteerbaar. In Frankrijk tellen ze bovendien de oppervlaktes van de hal, gangen en niet geïsoleerde ruimtes (b.v. garages) niet mee, dus we staan soms positief versteld van de uiteindelijke omvang van een huis.

Hoe nu verder?
We hebben ondertussen al een paar keer behoorlijk getwijfeld of we een bepaald huis niet zouden moeten kopen. We weten steeds beter wat we wel en niet willen en waar in de regio (we bekijken de hele kuststrook, zo’n 100 km lang). We gaan er dus vanuit dat het niet lang meer zal duren tot we iets naar onze zin zullen vinden. We moeten van 2 à 3 maanden “papierwinkel” uitgaan. We kunnen nu dus niet meer iets kopen dat we nog volledig moeten verbouwen. We willen zeker deze zomer open zijn. Gelukkig is er aanbod genoeg van huizen met al verhuurmogelijkheden of zelfs al bestaande chambres d’hôtes. De helft van de huizen die we bekijken zijn al leeg. We hebben voor ons huis in Amsterdam deze week een goed bod gekregen. We wachten nu met spanning het financieringsvoorbehoud af. De kopers willen er per 1 mei in. Nicolas, onze franse huurder, gaat 1 april weer terug naar Frankrijk. Wij gaan dan tijdelijk weer in Amsterdam wonen. Dus tot gauw.

P.S. wil je onze nieuwsbrieven per e-mail ontvangen; laat het ons even weten per e-mail.

Nieuwsbrief 10: Onze zoektocht is ten einde – april 2006

We hebben er wel even over gedaan om iets leuks te vinden. We bekeken prachtige oude huizen voor relatief weinig geld. Meestal waren deze huizen in erbarmelijke staat, maar verrassend genoeg soms zelfs heel goed onderhouden. Bij deze laatste huizen was de prijs zo laag, omdat er in de weide omgeving werkelijk helemaal niets te zien of te doen was. We bezochten ter vergelijking ook hele nieuwe woningen. Al snel kwamen we tot de conclusie dat er dan wel weinig werk nodig was om open te gaan in de zomer, maar dat dan de slaapkamers en tuinen weer piepklein waren. Ter vergelijking bekeken we huizen“in the middle of nowhere” en aan drukke dorpsstraten. We vonden dat er bij huizen binnen de bebouwde kom relatief veel lawaai was in de slaapkamers en meestal een erg kleine tuin. Weinig “vakantiegevoel” dus. Vaak was er dan ook nog weinig parkeerruimte. We hebben heel wat boeiende doe-het-zelf-projecten gezien. Het is een keer voorgekomen dat Hemko een huis, dat zogenaamd “geheel gerenoveerd” was, bijna niet meer in durfde te gaan, omdat hij dacht dat het acuut in elkaar kon storten. We keken ook bij elk huis steeds in de telefoongids voor restaurants in de buurt. De fransen hebben een reputatie fijnproevers te zijn, maar toch loopt het niet altijd over van de restaurants. Men eet erg lekker, maar dan gewoon thuis. In de bezochte dorpen zat meestal alleen maar een bakker en een bar-tabac. De meeste restaurants zitten toch meer langs een doorgaande weg of langs de kust.We zijn ook een aantal keren bijna behoorlijk genept. Een eigenaar van een chambres d’hôtes verhoogde bijvoorbeeld nog even de prijs toen wij een afspraak maakten om te bezichtigen. We kochten bijna een huis met drie vakantiewoningen. Tot we op het gemeentehuis ontdekten dat er in april op 350 meter afstand van het huis aan de bouw van een vierbaansweg begonnen werd. Dààr had de makelaar niets over gezegd. Een derde huis dat we op het oog hadden lag niet ver van een waterzuiveringsinstallatie. Volgens de eigenaar merkte je daar helemaal niets van. We spraken echter bij toeval een buurman, die ons zei dat hij twee van de vier weken zijn ramen niet open kon doen, omdat het zo vreselijk stonk…..

Het huis

Door schade en schade wijzer geworden waren we dan ook geheel verrukt toen we het huis in Beauvoir-sur-Mer bezochten. Het ultieme vakantiegevoel volgens ons. Een oud huis (1810), maar in heel goede staat, met als gezegd een spiksplinternieuwe vakantiewoning en mogelijkheid voor een aantal grote slaapkamers dan wel studio’s. Alles op de begane grond. Het erf is ca. 1.500 m2. Er is een openhaard; wat we graag wilden. De gasten kunnen lopen (800 m) naar de drie restaurants die kijken op de Passage du Gois. Het huis ligt niet in de drukte van een dorp, maar in een klein gehuchtje op een paar honderd meter van de zee. Niet de vakantiewoning, maar wel ons eigen huis ligt aan de weg. Echter, maar twee keer per etmaal is anderhalf uur voor en anderhalf uur na eb de weg door zee begaanbaar. De rest van de tijd is het feitelijk een doodlopende straat en is het er rustig. Het gebied is bestempeld als natuurgebied, dus het is tevens een leuke plek voor wandelingen vanuit het huis (er loopt o.a. een GR wandeltocht vlak langs). Feitelijk is alleen de tuin nog even een uitdaging, want daar is buiten de moestuin, nooit zo heel veel aan gedaan.

De vakantiewoning

Toen de huidige eigenaren het huis kochten was het in gebruik als boerderij. Dit is nog te zien aan de hooischuur in de tuin. De bijna voltooide vakantiewoning van 85m2 is in een voormalige koeienstal met mooie originele houten balken. Er zijn 2 slaapkamers en een ruime huiskamer met open keuken. Het toilet en de badkamer zijn beiden ingericht voor rolstoelgebruikers, dus bijzonder ruim. De vakantiewoning heeft een eigen voortuin en parkeerruimte. We willen deze gîte voorlopig verhuren voor augustus en later, zodra er definitief bekend is wanneer we de sleutel krijgen, ook verhuren voor juli. De huidige eigenaresse werkte tot voor kort op het locale VVV kantoor. Ze is dus een ware bron van informatie voor ons. Zij heeft alle chambres d’hôtes en vakantiehuizen in de omgeving van binnen bekeken in de loop der tijd. Gezien de rustige ligging en het comfort van een nieuwe vakantiewoning is de gîte dit jaar in juli en augustus te huur voor 600 euro, in september voor 500 euro en de rest van het jaar voor 400 euro per week. We hebben voor de zekerheid zelf ook ons huiswerk gedaan en hebben prijzen in de omgeving op internet bekeken (ter vergelijking; het blijkt dat een gemiddelde stacaravan in de regio in juli en augustus tussen de 800 en 1000 euro kost….). Om toch wat meer contact met onze gasten te hebben en ter afwisseling op het klussen in de studio’s en de tuin willen we ontbijtservice aanbieden en natuurlijk table d’hôte.

De studio’s

Twee van de kinderen slapen nu in een aanbouw. Deze is echter nog niet helemaal voltooid. Wij gaan hier zelf eerst in slapen, omdat we deze nog niet geschikt genoeg vinden voor gasten. Het woonhuis zelf is wel erg mooi. Daarom willen we in eerste instantie het hele woonhuis met vier slaapkamers in juli en augustus als vakantiehuis verhuren (900 euro/week). Wij hebben dan tijd om de aanbouw te verbouwen tot een mooie slaapkamer, die dan vanaf september tevens per week verhuurd kan worden als studio of per nacht), daar de ruimte 38m2 groot is. In de voormalige stal waar de vakantie-woning is gemaakt, is nog een ruimte van ca 25m2 over, waar we ook graag een mooie slaapkamer van willen maken, die we ook tevens als studio zouden kunnen verhuren. Er is al riolering, water en dergelijke in aangelegd.


Wanneer alles uiteindelijk klaar is hebben we voor het hele jaar een vakantiewoning, 2 grote slaapkamers/studio’s op het erf en in het huis een grote slaapkamer met badkamer en een aparte wc of twee (of zelfs drie) slaapkamers voor een gezin met kinderen, die de badkamer dan delen. Volgende zomer in het hoogseizoen (juli/aug.) verhuren we dan ook weer het grote huis en gaan we weer in één van de twee studio’s wonen.

Beauvoir sur Mer en omgeving

Voor onze nieuwe website zijn we druk bezig om informatie over onze regio te verzamelen. Hierbij alvast een greep uit de mogelijkheden:

Strand: Op loopafstand is er een zandstrand waar alleen de locale mensen het bestaan van kennen. Voor de romantici onder de gasten lenen we graag een plaid en olielampen voor wie de zon er onder wil zien gaan. Strand met wat meer vertier, winkels en café’s is er op 10km in Fromantine, recht tegenover het eiland Noirmoutier. Het dorpje doet Martine heel sterk denken aan haar geboorte dorp Callantsoog. Er is een zeilschool, afvaart naar Ile de Yeu en mensen die kite-surfen. Heel spectaculair om te zien. Het volgende strand in La-Barre-de-Monts is juist weer heel erg rustig en aan een bos gelegen. Hier gaan de mensen uit ons dorp ook heen. In het daar weer naast gelegen Notre-Dame-de-Monts is er een school die les geeft in strandsurfen. In het grote Saint-Jean-de-Monts is een strand dat helemaal is ingesteld op kinderen, met toiletten en dergelijke en een grote boulevard. Keuze zat dus voor wie graag naar het strand gaat. Alle stranden in de buurt zijn zandstranden. Pas bij Saint-Gilles-Croix-de-Vie zijn er rotsen en baaien. Van Notre-Dame-de-Monts tot aan Saint-Jean-de-Monts is de zee heel geschikt voor kinderen, omdat het er niet snel diep wordt en het water lekker opwarmt tijdens vloed.

Passage du Gois: meer dan 4 km weg door de zee naar het eiland Ile Noirmoutier. De fundering is al aangelegd door de Romeinen, toen zij probeerden het eiland te veroveren. Tot 1974 was het de enige toegang tot het eiland. Het meeste verkeer gaat nu via de brug bij Fromantine. Grote elektronische borden geven de getijde standen aan en wanneer het mogelijk is over de Passage du Gois te rijden. Een groot deel van de mannen van de Rabobank ploeg ging er in 1999 tijdens de Tour de France onderuit.

Golf: tot genoegen van Hemko zijn er wel drie 18-holes golfbanen op heel korte afstand (St. Jean de Monts 18 km, Pornic 30 km en Coex 35 km). De eerste twee banen liggen heel dicht bij de kustlijn en kijken uit op de Atlantische oceaan. Er zijn binnen een straal van 60 km overigens nog 7 andere golfbanen. Wie de boot neemt in La Turballe kan ook nog spelen op het eiland Bel Ile.

Kinderen: van verschillende leeftijden hebben vast belangstelling voor het safaripark Planete Sauvage (10 km lang traject), de waterparken met glijbanen op Ile Noirmoutier, het historische spektakel in Puy de Fou (in top 4 van meest bezochte attracties in Frankrijk), wandelen in de toppen van de bomen, aquaria, kinderboerderijen, vlindertuin, vaartochtjes in kano’s of een bezoek aan de onderzeeboot in St.Nazaire. Maar het strand verveelt natuurlijk niet snel. Bovendien worden er in het hoogseizoen voor kinderen veel activiteiten georganiseerd op het strand.

Natuur: Ons huis ligt midden in een natuurreservaat. Volgens de eigenaren zit er elk jaar een uil in de bomen in de tuin en landen er witte reigers, ooievaars en ibissen in de tuin. Vanuit het huis kan er meteen heerlijk gewandeld of gefietst worden. We hebben een aardig boekje met 115 wandeltochten in de Vendée. Zelf vinden we Ile Noirmoutier erg leuk om te wandelen of om gewoon een stukje rond te rijden met de auto.

Fietsen: de overheid in de Vendée heeft de afgelopen jaren enorm geïnvesteerd in fietspaden aanleg. Zowel langs de kust met zeezicht, als in het binnenland. Zowel in onze omgeving als op bij voorbeeld Ile de Yeu zijn heel wat routes uitgezet. Zodra we onze spullen uit Nederland verhuisd hebben, inclusief onze fietsen, gaan we ze natuurlijk allemaal even verkennen.

Brocantes etc.: we hebben een boekje met alle brocantes, markten etc in de regio voor heel 2006. Zelf vinden we eigenlijk de depot ventes, waar franse particulieren hun oude spullen te koop zetten, nog leuker. We hebben alle adressen op een rij gezet met een kaartje erbij.

Locale wijn: de locale Fief Vendéen (rosé en rood) komt onder andere uit Brem sur Mer (50 km), waar de wijnranken tussen de vakantiewoningen aan de kust groeien. Le Pays Vignoble Nantais, bekend van de Muscadet en Serve et Maine (wit) ligt ook op korte afstand rijden (35 km) en biedt weer een heel ander landschap. Natuurlijk schenken wij deze wijnen ook bij de table d’hôte maaltijden.

Buren: In onze aanstaande directe omgeving zijn een aantal boerderijen, wat vakantiehuizen, een paar kleine havens, maar voornamelijk wonen er oesterkwekers bij ons in de buurt. Met eb kunt u langs hun kwekerijen lopen. Het is niet ver de zee in. U ziet dan overigens ook heel wat mensen uit het dorp die hun auto “in zee”geparkeerd hebben. Ze zijn met kleine harkjes kokkels aan het zoeken. Langs de weg naar Beauvoir sur Mer zijn 4 verschillende bedrijven die zeezout winnen in open zoutpannen.

En verder: Ook een dagje cultuursnuiven in Nantes, 9e stad van Frankrijk met 600.000 inwoners, is leuk voor de variatie. Er zijn veel historische gebouwen en in de stad zijn alle bekende franse winkels aanwezig. In Saint-Nazaire is moderne lucht- of scheepvaartindustrie te bezoeken (o.a. Air Bus fabriek en scheepsbouw van immens grote passagiersschepen ). Natuurlijk zijn er diverse kastelen en abdijen in de buurt die u kunt ontdekken. Maar ook onder andere een immense groentetuin met bijzondere soorten en elders een tuin vol met bloemen en planten geselecteerd op geur. We hopen natuurlijk ook dat onze gasten gewoon eens een dagje thuisblijven en genieten van de ligstoelen in de zon, want anders hebben we die voor niets gekocht.

P.S. wil je onze nieuwsbrieven per e-mail ontvangen; laat het ons even weten per e-mail. 

Nieuwsbrief 11: Onze eerste ervaringen na 5 weken – juli 2006

Bonjour,

Hoe gaat het? Geen last van de warmte?

We zijn nu 5 weken verder, sinds we de sleutel hebben gekregen van ons franse huis in Beauvoir-sur-Mer aan de Vendeekust. We zijn inmiddels ook 178 vuilniszakken verder, evenals 225 kg sierpleister op de muren en meer dan 12.000 mozaïek tegels in de badkamer. Wie graag naar het TV-programma’s als “Het Roer om” kijkt had de afgelopen weken vast met veel plezier bij ons rondgelopen, want er is genoeg te beleven geweest….. Zaken die de eigenaren “vergeten” waren te vertellen, een flinke plensbui die een lekkage aan het licht bracht, de nieuwe keuken in de vakantiewoning konden we er meteen weer uitslopen, want hij zakte van ellende in elkaar. Als gevraagd werd de hooischuur leeg opgeleverd, maar dan hadden de vorige eigenaren wel al het overgebleven hooi in de kippenren en achterin de tuin gegooid, terwijl daar al genoeg rotzooi lag enzovoort.

We hebben heel hard gewerkt om alle rommel op te ruimen en om de vakantiewoning klaar te maken. We zijn soms tot diep in de nacht doorgegaan. Gelukkig kregen we hulp van Hemko zijn moeder en haar man Hans, evenals Hemko zijn vader en zijn vrouw Antoinette met haar zus Mery. Ook werden wij een heel  project voor diverse buren (wanneer het vloed is hebben zij zeeën van tijd), die spontaal kwamen helpen met o.a. tegelen en het ophangen van de schotel. Met onze integratie gaat het dus prima. Met onze boekingen ook tot onze aangename verrassing. Heel veel familie en vrienden boekten een vakantie bij ons (en zelfs al voor 2007). We hebben dit jaar nu alleen nog maar wat ruimte eind augustus en een beetje in september en oktober.

Binnenkort foto’s en verhalen over ons nieuwe franse leven op onze website www.aupassagedugois.com. Nu alvast wat foto’s met bijschrift. Veel leesplezier toegewenst,

Hemko en Martine

Het begin; opruimen van de tuin en immens hoog onkruid weg halen

Na 3 dagen hadden we al een enorme hoge berg met afval uit de tuin en alles wat Hemko had gesloopt. We zijn met een gehuurde bus en kiepwagen heel veel keren naar de vuilstortplaats toe geweest. De eigenaren hadden, naar het ons leek, sinds het tekenen van het voorlopig koopcontract het huis niet meer schoongemaakt, de planten in de tuin geen water meer gegeven èn geen gras meer gemaaid. Een leuke uitdaging…..

Vervolgens het klaar maken van de vakantiewoning voor de eerste gasten

Er is veel gedaan in korte tijd. Buiten zijn de luiken blauw geschilderd. Het onkruid is weggehaald, evenals het scheve hek. Het is nu heerlijk vertoeven in de zon op de nieuwe houten tuinmeubelen.

Een kijkje binnen in de vakantiewoning tijdens het werk en toen we klaar waren.De huiskamer de eerste week en de huiskamer toen we klaar waren. De nieuwe keuken met vaatwasser, wasmachine, koelkast, oven en magnetron èn natuurlijk een lekker grote keukentafel. De mooie houten balken springen er nu uit, na een speciale houtbehandeling, een straalborstel en heel veel potten beits.

De badkamer sprankelt door de blauwe en witte mozaïek tegels en is een ware balzaal door de ruimte. Onze eerste gasten hebben heerlijk geslapen in de mooie slaapkamer. Deze week komt er nog passende kunst in de vakantiewoning te hangen.

We hebben nu voor het eerst meegemaakt dat een auto strandde op de Passage du Gois. De Passage du Gois is anderhalf uur voor en na eb toegankelijk. Sommigen doen een controle of dit echt wel klopt en proberen later nog over te steken. In dit geval konden de 5 inzittenden in een reddingspaal klimmen, maar de auto kan naar de sloop door het zoute water. Niet de uitgerukte politie en brandweer, maar een visserboot zette ze weer aan land.

En verder nog
Het is een ware dierentuin rond ons huis. Dat kan ook niet anders wanneer je in een vogelreservaat woont. Buiten heel veel diverse vogels, onder andere een uil die elke avond rond half 11 te voorschijn komt, vliegen er ook elke avond hele zwermen vleermuizen onze schuur in, zitten er heel veel verschillende hagedisjes in de tuin en werden er in de eerste week 4 jonge katjes in de tuin geboren. Elke avond weer staren wij moe maar voldaan naar de zon die achter de dijk in zee onder gaat. Voorlopig nog geen rust voor ons. Over ruim een week moet onze eerste B&B kamer klaar zijn en begin september de tweede kamer. We voelen ons al geweldig thuis in ons huis en zijn heerlijk aan het klussen. We vragen klusadvies aan de postbode en de buurman en zien ons huis en de tuin steeds mooier worden. Een goed gevoel.

P.S. wil je onze nieuwsbrieven per e-mail ontvangen; laat het ons even weten per e-mail. 

 

Comments are closed.